บทที่ 66 บทที่ 33

บ่ายคล้อยมากแล้วเมื่อประจันตื่นจากนอนช่วงบ่าย นั่งให้นมเรียบร้อยจึงค่อยเดินออกมารับลมกลางชานเรือน สีหน้ามีเลือดฝาดอย่างสาวแรกให้นม

“อีนวล”

“เจ้าคะ”

“วันนี้คุณพี่อยู่บ้านมิใช่หรือ เอ็งเห็นหรือไม่”

“เห็นเดินออกไปกับไอ้คำเจ้าค่ะ”

“ไปที่ใด!!”

“มิทราบเจ้าค่ะ คุณหลวงมิให้ใครเดินตามเจ้าค่ะ”

อีนว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ